دیپلمات اسبق انگلیس: حقوق بین‌الملل در ۲۰۲۵ زیر چرخ سیاست قدرت له شد

پیتر فورد چه کسی از سال 2003 تا 2006 سفیر انگلیس در دمشق بود، در این یادداشت نوشت:دونالد ترامپ او در اولین سال دومین دوره ریاست جمهوری خود، سال 2025 را بیش از هر چیز دیگری در مورد او ساخت. بعید است که سال 2026 خیلی متفاوت باشد.

وی درباره تلاش ترامپ برای پایان دادن به جنگ در اوکراین افزود: رئیس‌جمهور آمریکا با مواضع محکم و عمیق طرف‌های درگیر، سنگ‌اندازی اروپایی‌ها و دولت پنهان در داخل آمریکا که هدفش جلوگیری از هرگونه پیشرفت و تداوم درگیری است، مواجه است.

سفیر اسبق انگلیس ادامه داد: ترامپ تا حدودی به دلیل عدم همکاری اروپایی ها، استراتژی امنیت ملی متفاوت و مخربی را دنبال کرده است که در آن آمریکا از اروپا و ناتو فاصله گرفته و بر نیمکره غربی و پیگیری بی وقفه منافع آمریکا در سراسر جهان متمرکز شده است.

وی افزود: نحوه اجرای این استراتژی فضای سیاست بین‌المللی را در سال 2026 و پس از آن شکل خواهد داد. فورد تاکید کرد که این رویکرد «نشان‌دهنده خوبی برای ونزوئلا نیست» و نوشت که «خصومت و طمع آشکار نسبت به ایالات متحده، بدون کوچک‌ترین ملاحظات قانونی، از قبل مشهود است».

وی سپس با اشاره به افزایش تنش ها در غرب آسیا در سال 2025 نوشت: همین بی توجهی به قانون در رفتار ترامپ در خاورمیانه برجسته بوده است؛ آمریکا در طرف مقابل است. [رژیم] وی افزود: اسرائیل بدون تحریک قبلی به ایران حمله کرد و در عین حال از رفتار نسل کشی تل آویو در غزه حمایت کرد.

فورد تصریح کرد: منفی ترین روند سال 2025، تخریب پایه های حقوق بین الملل و تضعیف و وخامت جایگاه سازمان ملل بود. وی افزود که این عملیات بخشی از اقدام دولت ترامپ برای «مجازات مقامات دیوان کیفری بین‌المللی» برای پیگرد قانونی این پرونده است. [رژیم] اسرائیل ظاهر شد و سپس به «تحمیل قطعنامه بر غزه از طریق کانال غیرفعال شورای امنیت» ادامه داد. به گفته فورد، این قطعنامه عملاً «برنامه های آمریکا و اسرائیل برای اداره غزه به عنوان نوعی حفاظت» را تأیید کرد.

وی در ادامه نوشت: گاهی برخی از مهم ترین اتفاقات ژئوپلیتیک، اتفاقاتی است که رخ نمی دهد. فورد یکی از این موارد را به عنوان ” خویشتن داری در آمریکا و… [رژیم] اسرائیل می‌دانست که حمله دوم به ایران علی‌رغم تهدیدها و ایجاد فضای خصمانه انجام می‌شود» و نوشت: «این موضوع حکایت از هراس اسرائیل از توانایی ایران برای مقابله به مثل دارد» و «امیدواری در شکل‌گیری بازدارندگی» ایجاد می‌کند.

این دیپلمات سابق بریتانیایی در بخشی دیگر از یادداشت خود نوشت: «شاید عجیب به نظر برسد، اما شاید بزرگترین عامل امیدوارکننده برای سال 2026، وسواس آشکار ترامپ برای برنده شدن جایزه صلح نوبل باشد.

وی افزود: این موضوع ممکن است او را به «تحکیم توافقات آتش بس شکننده مرتبط با آن» سوق دهد. [رژیم] «اسرائیل» در غزه، ایران و لبنان منجر به «راه حلی» در مسئله اوکراین شد که به گفته او هنوز شاهد آن نبوده است.

در نهایت، فورد با انتقاد از دیدگاه اروپایی نوشت: «این روند ممکن است اروپایی‌ها را نگران کند؛ اروپایی‌هایی که به نظر می‌رسد از انحطاط فزاینده‌ای که قاره‌شان بر سر خود آورده است، بی‌خبرند».

وی افزود: این کاهش «بدتر خواهد شد» و در عین حال «جنوب جهانی از نظر اقتصادی و سیاسی جایگزین اروپا خواهد شد». فورد همچنین اظهار داشت که جایزه صلح نوبل آنقدر بی اعتبار است که با توجه به برنده امسال، ترامپ «حتی ممکن است مجبور نباشد برای دریافت این جایزه خیلی تلاش کند».