به گفته خبرنگار گروه فرهنگ و هنری در پورنا ؛ ماه مقدس ماه رمضان در فرهنگ ایرانی نه تنها یک زمان مقدس برای عبادت و دعا بلکه فرصتی برای آیین های فرهنگی و هنری است. این آیین های دراماتیک بازتابی از اعتقادات ، سنت ها و هویت های ملی ایران است که طی قرن ها شکل گرفته و توسعه یافته است.
یکی از برجسته ترین این آیین ها ، خواندن شووش در آستانه ماه رمضان است. در این مراسم ، گروه هایی با پرچم ، در خیابان ها و خیابان ها ، آمدن ماه رمضان را آواز و احیا می کنند. این سنت نمادی از استقبال گرم از ایرانیان در این ماه مقدس است.
انواع آیین های درام در بخش های مختلف ایران وجود دارد. به عنوان مثال ، در شهرستان هورموزگان ، یک ماه رمضان سنتی است که در آن گروه ها با بازی با ماشین های محلی و خواندن اشعار مذهبی ، فضای معنوی در شهر ایجاد می کنند.
در استان کردستان ، آیین هایی مانند پارلمان و برانگنگ در نظر گرفته می شود که بر ارتقاء همبستگی اجتماعی و معنوی در ماه رمضان تأکید می کند. این آیین ها مدتهاست که در منطقه فوران ، به ویژه در روستاها برگزار می شود ، و آیین هایی برای بیدار کردن مردم در سحر بود که هنوز در بسیاری از روستاهای منطقه اجرا می شوند.
رمضان همچنین یکی از رایج ترین آیین ها در بسیاری از مناطق ایران است. اگرچه Taziyeh بیشتر با هرم همراه است ، اما در بعضی از مناطق ، به ویژه در شب های جلال ، این نمایشنامه مذهبی با مباحث مربوط به امام علی (AS) ادامه می یابد.
Tranbazi همچنین یکی از نمایشنامه های سنتی است که در بعضی از مناطق ایران انجام می شود. این آیین های آیینی معمولاً در مناسبت های مذهبی انجام می شود و داستانهایی را با موضوعات مذهبی و اخلاقی به شکل خیابان یا بازی با موسیقی روایت می کند.
در بعضی از مناطق ، به ویژه در استانهای میانه ، مراسمی به نام ابن مولگام بوزوزی برگزار می شود ، جایی که مردم نمادی از ابن آل -هاکام ، قاتل امام علی (AS) را می سوزانند و مفاهیم اخلاقی و آموزشی را توضیح می دهند.
فجر همچنین در بسیاری از مناطق ایران به ویژه در سیستان و بلوچستان رایج است. در این آیین ها ، گروه هایی به نام Sahamkhan در شب های ماه رمضان به خانه خوانده می شوند و مردم با بازی با ماشین های محلی و خواندن شعرها از خواب بیدار می شوند.
این آیین ها علاوه بر جنبه های مذهبی ، نقش مهمی در انسجام اجتماعی و انتقال ارزش های فرهنگی به نسل های آینده دارند. با توجه به تنوع فرهنگی ایران ، هر منطقه آیین های خود را نشان می دهد که نشانگر غنای تمدن این زمین است. حفظ این میراث فرهنگی و مستند سازی آن می تواند به درک بهتر هویت ایرانی و ادامه این سنت های ارزشمند کمک کند.
پایان پیام/
منبع : خبرگزاری borna
