نصیری: سام درخشانی برای حمایت از نمایش «مغازه‌ خودکشی» به بومهن آمد

حسین ناصیری ، مدیر “فروشگاه خودکشی” ، در مصاحبه ای با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر ، در مورد روند شکل گیری و اجرای این اثر در تئاتر هوما گفت: ما در اواسط ژوئن کارگاهی ایجاد کردیم که پنج نفر در اولین کار شرکت کردند. هدف اصلی آموزش و سپس دستیابی به عملکرد عمومی بود که در ابتدا قرار نبود “فروشگاه خودکشی” را انجام دهد. ما به متن دیگری نگاه کردیم و تمرینات تا اکتبر و نوامبر ادامه یافت. سپس وارد جشنواره منطقه شهرستان تهران شدیم که خوشبختانه در بخش های مختلف شش جایزه کسب کردیم و سپس به جشنواره FAJR اهدا شد.

حمایت سام درخشانی از پیشنهاد ما

وی ادامه داد: “در قالب یک برنامه حمایتی ، قرار بود تئاتر اجرای ایران را برای ما فراهم کند ، اما متأسفانه این طرح به پایان نرسید و به نوعی ما را فراتر از خط گذاشت.” پس از آن ، ما حدود هشت نمایش در بردیس و بومان داشتیم. سام درخشانی شخصاً به بومهان آمد و نمایش ما را تماشا کرد. خوشبختانه ، او عملکرد را دوست داشت و تصمیم گرفت از ما حمایت کند. در نتیجه ، نمایش “فروشگاه خودکشی” از 5 فوریه روی صحنه رفته است و ما تاکنون بیش از 5 پیشنهاد را در مکان های مختلف گذرانده ایم.

مشکلات طولانی طولانی از عملکرد جلوگیری نمی کند

نصیری با اشاره به چالش های این گروه گفت: “یکی از چالش های تقریباً چهار نفر این است که فقط دو نفر از این گروه ها در تهران سکونت داشتند و بقیه هر شب از Damavand و دانشگاه می آیند.

ما بلیط های پیشنهادی خود را با تبلیغات میدانی فروخته ایم

این کارگردان افزود: “چالش دیگر این است که تئاتر شهر مخاطبان کمتری داشت و ما نگران این بودیم که کیفیت کار ما در تهران کمتر باشد یا ما قادر به جذب مخاطب نبودیم.” ما نمی دانستیم چگونه اعلام کنیم ، اما با تحقیق و تجربه ، راه هایی پیدا کردیم. با تبلیغات میدانی و روشهای ساده ، ما از شب پنجم توانسته ایم بلیط های هال را بفروشیم. پیشنهاد ما به مدت نه شب افتاد. این برای ما بسیار دلگرم کننده بود ، زیرا نشان داد که اگرچه ما از شهر آمده ایم ، اما می توانیم هواداران خود را در تهران داشته باشیم.

“فروشگاه خودکشی” با گروسسکی و فضاپیما روی صحنه

مدیر “فروشگاه خودکشی” در مورد انتخاب این متن توضیح داد: من دو “2 مارس 2” داشتم که در جشنواره تئاتر المقافات و جشنواره تئاتر دانشجویی فجری حضور داشت. از آنجا که من در زمینه انیمیشن کار می کنم ، این تلاشی برای ادغام تئاتر و انیمیشن بود. خوشبختانه ، ما نتیجه خوبی انجام دادیم ، اما من نتوانستم این عملکرد کلی را بدست آورم. پس از آن ، من به دنبال متنی بودم که فضای خیالی و گروتسکی داشته باشد. از حدود دو تا سه بازی در کتابخانه من ، رمان “فروشگاه خودکشی” کمیته های لاله ای است. در آنجا ، فهمیدم که این متن مطابق با سبک من است ، که من “تئاتر در حال حرکت” یا ترکیبی از تخیل و انیمیشن اغراق آمیز را می دانم.

وی در مورد چگونگی انتخاب بازیگران گفت: همانطور که گفتم ، از کارگاه ، گروه اصلی ما تشکیل شد که همه آنها اولین بودند. بعداً ، از آنجا که به بازیگر بیشتری احتیاج داشتیم ، به دو گروه از گروه هایی رفتم که از 4 سال با آنها کار کردم. من به آنها نقش Micima و Marilyn را دادم. همسرم لوکرس در این پروژه بازی می کند و من را همراهی می کند. در ابتدا قرار نبود این پروژه بزرگ باشد. تنها یک پایان جلسه با دو تا دو شب عملکرد کلی ما بود ، اما خوشبختانه شرایط امروز به اینجا رسیده بود.

شما جنس قهرمان را تغییر دادید

ناصیری در مورد تغییر جنسیتی شخصیت اصلی در تطبیق نمایشنامه گفت: شخصیت اصلی این رمان پسری به نام آلن است ، اما من تصمیم گرفتم شخصیت اصلی را به عنوان یک دختر انتخاب کنم. من فکر می کنم قهرمانان زیادی در ایران از دختران وجود دارند. محدودیت ها در رمان آلن برای دختران ایرانی واضح تر است. اگر شخصیت اصلی پسر باقی بماند ، قادر به اعتقاد به خودم یا مخاطب نخواهد بود. او ترجیح داد با این تغییر به مسائل دختران و فشارهای اجتماعی و فرهنگی مراجعه کند. اگرچه این روزها اوضاع بهبود یافته است ، اما در بسیاری از شهرها محدودیت ها و وقایع تلخ وجود دارد.

وی با اشاره به توانایی های بازیگران گفت: “بازیگران بر اساس توانایی خود انتخاب شدند.” زیرا حاوی بخش هایی از صدا و آواز خواندن است و ما مجبور بودیم کسانی را انتخاب کنیم که بتوانند بخوانند.

برجسته کردن مخاطب وظیفه ماست

مدیر “فروشگاه خودکشی” در مورد عملکرد پس از جنگ و رویدادهای اخیر گفت: “این ایستگاه قطعاً مورد اصابت قرار گرفت.” عملکرد ما از 9 ژوئیه از سر گرفته شده است. دو یا سه روز اول کمی کاهش یافته است ، اما ما اکنون به جهت قبلی باز می گردیم. اگرچه پر کردن سالن ها دشوار است ، اما خدا دوباره صحنه را در سبد فرهنگی خود قرار داد. در این مدت ، اگر در پیشنهادات خود ادامه می دادیم ، با خودمان خیلی پیش رفتیم ، سرانجام با کل گروه ، به این نتیجه رسیدیم که اگر اکنون نه ، پس چه کسی؟ اگر ما در این پیشنهاد پر از امید و زندگی مردم را خوب نکنیم ، پس چه کسی این کار را خواهد کرد؟ این کار ماست.

پایان پیام/